ما آدمها هیچ وقت نمی دونیم چوب خط زندگیمون کی پر می شه. یه روز معین تو هر سال هست که یه چوب خط به بقیه چوب خطهای زندگیمون اضافه می کنه. امروز همون روز، برای منه. امروز بیست و چهارمین چوب خط زندگی من رقم می خوره. ۲۴ اردیبهشت سال گذشته رو تا به امروز مرور کردم، دیدم چیزهای جدیدی توش یاد گرفتم و موقعیتهای جدیدی رو تجربه کردم ولی اینها برای یک سال خیلی کمه! امیدوارم که سال آینده چنین روزی (اگه عمری باشه) حرفهای بیشتری برای گفتن داشته باشم. انشاالله.